خوش بحال روزگار

ای دل من گرچه در اين روزگار
جامه رنگين نمی‌ پوشی بکام
باده رنگين نمی ‌بينی به جام
نقل و سبزه در ميان سفره نيست
جامت از آن می که می ‌بايد تهی است
ای دريغ از تو اگر چون گل نرقصی با نسيم
ای دريغ از من اگر مستم نسازد آفتاب
ای دريغ از ما اگر کامی نگيريم از بهار
گر نکوبی شيشه غم را به سنگ
هفت رنگش می‌شود هفتاد رنگ 

سال ۸۷ با تمام خوبیها و بدیهاش رفت و فقط خاطرات تلخ و شیرین از خودش برامون به جا گذاشت... رفتن زمستون و اومدن بهار مثال زندگی ما آدمهاست دیگه!

این گاو کوچولو که سمبل تولد من هم هست قراره یک گاو رام و شیرده (پر برکت) برای هممون باشه!